Me rastin e 20-vjetorit të vdekjes së ish-presidentit Ibrahim Rugova, Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK) ka mbajtur të mërkurën një akademi përkujtimore, ku kryetari i kësaj partie, Lumir Abdixhiku, ka mbajtur një fjalim kushtuar figurës dhe trashëgimisë politike të Rugovës.
Abdixhiku ka theksuar se Rugova nuk ishte “njeri i momentit”, por njeri i kohës së gjatë, duke vlerësuar se figura e tij nuk mund të kuptohet përmes sloganeve apo fjalive të shkurtra.
“Rugovën nuk mund ta përshkruajmë si figurë për fotografi, por si mendim që duhet kuptuar. Ai nuk është slogan, nuk është britmë, nuk është figurë e shpejtë për duartrokitje. Ai është proces, është rrugë e gjatë, është durim që nuk dorëzohet”, ka thënë Abdixhiku, transmeton EO.
Ai ka shtuar se pas dy dekadash pa Rugovën, është bërë e qartë se ndikimi i tij matet jo me një ngjarje të vetme, por me drejtimin që ia ndryshoi historisë së Kosovës.
Kryetari i LDK-së ka theksuar se Rugova asnjëherë nuk kërkoi të shihej si hero, por se historia vetë ia dha atij rolin e themeluesit të shtetit të Kosovës.
“Ai nuk e kërkoi kurrë rolin e heroit, por historia ia dha rolin e themeluesit. Nuk e kërkoi skenën, por skena u detyrua ta pranojë. Nuk kërkoi pushtetin për vete, por e ndërtoi pushtetin për një popull që kishte mbetur pa shtet”, ka deklaruar Abdixhiku.
Duke folur për formimin e Rugovës, ai ka theksuar se udhëheqësi historik i Kosovës nuk u formua në rehati, por në mungesë, humbje dhe padrejtësi, përvoja që, sipas tij, i dhanë dimensionin e durimit dhe qetësisë politike që e karakterizoi më vonë.
Abdixhiku ka theksuar gjithashtu se Rugova nuk hyri në politikë për pushtet, por për ta mbrojtur kulturën dhe identitetin në një kohë kur liria mungonte.
“Ai e kuptoi se fjala ka nevojë për shtëpi, dhe ajo shtëpi quhet shtet. Prandaj, kur themeloi Lidhjen Demokratike të Kosovës, ai e mori intelektualin me vete në politikë. Politika e tij nuk ishte e instinktit, por e mendimit; jo e thirrjeve të çastit, por e ideve afatgjata”, ka thënë ai.
Sipas Abdixhikut, kalimi i Rugovës nga letërsia dhe studimi në politikë nuk ishte një braktisje e botës intelektuale, por një zgjerim i saj në shërbim të shtetit dhe institucioneve.
“Rugova nuk e la intelektualin pas, por e vuri në shërbim të popullit. Në një kohë normale, ai do të kishte mbetur studiues dhe mendimtar. Por koha nuk ishte normale”, ka përfunduar Abdixhiku.